สบายเกินไป

ลาจากงานครั้งที่แล้วเกือบสองเดือนแล้ว ตอนนั้นทำงานทุกงานก็บ่นในใจว่าไม่มีเวลาพักผ่อน เมื่อไหร่จะได้พักสักที่เอ่ย อยากพักผ่อนเป็นช่วงเวลาจัง ดังนั้นวันหยุดจึงเป็นสิ่งที่มีค่าและได้มายากที่สุด
ตอนนี้ว่างงานแล้ว รู้สึกว่าได้การปล่อยสู่ถึงทั้งหัวใจและร่างกาย เหมือนไม่ใครมาบังคับเรา อยากนอนกี่โมงก็นอนกี่โมง อยากตื่นตอนไหนก็ตอนนั้น อยากไปไหนก็ไปนั้น อยากทำอะไรก็ทำอย่างนั้น สรูปง่ายๆก็คือตามใจตัวเองและมีอิสระมากขึ้น ตอนแรกก็มีความสุขกับชีวิตปัจจุบัน แต่ทุกวันอยู่อย่างนี้ไปก็เริ่มเบื่อไปเรื่อยๆ จนอยากทำงานจัง
ทุกสิ่งทุกอย่างมันมีขีดจำกัด หากเกินกว่าขีดที่จำกัดไว้ มันก็จะได้ผลตรงกันข้าม